31 Mart 2011 Perşembe

Tek başınasın

- Evet tek başımayım. Bir şeyler başarmak istediğim her an tek başımayım. Günlük namına kulandığım şu bloga bile giremediğimde uğraşırken tek başımayım. Derslerle boğuşurken, iş yerindeyken, yemek yaparken, tek başımayım. Kastettiğim tek başınalığın, yanında biri olmasına rağmen, hissettiğimiz o yalnızlık duygusu olduğunu, ancak hissedenler bilir. Evet, dostlarım her zaman yanımda, her zaman destek veriyorlar. Ama bir sınava girdiğimde, ama bir enstrüman çalarken, ama yürürken, koşarken, sokaktaki köpeği beslerken... yalnızım. Sen de yalnızsın. Hepimiz yalnızız. Öldüğümüz anda bile tek başımızayız... salise farkıyla yine tek başımızayız.

- Bu kadar karamsar yazdığıma bakmayın. Sabah huzuru François Couperin ile buldum. Raftan masum masum bakan CD'yi çıkardım kabından ve taktım bilgisayara. Klavsen sesiyle yine kendimi rahatlatmaya uğraşıyorum. Baharın güzelliğini izledim, kokusunu çektim içime sabah. Yürüdüm açık havada. İnternet bağımlısı olmaktan çıkıp, taze hava kokusu almak istiyorum. Nisan'da nisan yağmurları ve toprağın kokusunu özümsemek istiyorum.

1 comment:

in omnia paratus dedi ki...

evet hep o anlarda tek başımızayız. hep tek...